گورکن دیوانه

<<...مانا تو سالهاست که رفته اي ولي ياد تو...آه...وقتي فکر ميکنم ميبينم که ياد تو نيز رفته است و از تو براي من تنها يک نام باقي مانده.نامي که با خود استعاره مي آورد تا تمام "من"را زير سوال ببرد.تمام گذشته ام را...کاش حداقل يک عکس از خودت برايم به يادگار ميگذاشتي تا بتوانم باور کنم که خواب نديده ام و تو اتفاق افتاده اي،مثل يک اتفاق ساده.اما فکر ميکنم زماني به من گفتي که: انسانها با عکسها و در عکسها ميميرند>>

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل

در کوچه برف نمی بارد نیکول پدر صلواتی بیا تو.

برف در کوچه نمی بارد پدر نیکول صلواتی تو بیا.

کوچه در برف نمی بارد تو پدر صلواتی نیکول بیا.

نمی بارد نیکول در برف کوچه تو بیا صلواتی پدر.

و قس علیهذا...

پ.ن!: ما که خود گمراه هر قصه و افسانه شدیم.

د.ن٬: موزیک گوران برگوویچ بی همه چیز است که در حال پخش شدن است.

ق.ن٫: همینی که هست همینی که نیست... مسئله این است.

ج.ن¤: هی تو... با توام ق.ر.م.س.ا.ق از پشت اون مانیتور برو دم در وایسا تا اونوقت نشونت بدم (البته اگه جرات داری)

پ.ن٪: بیخیال عزیزان دل. همچنان خوب نیستم.

...!

+ مرقوم بقلم گورکن دیوانه; |